دخترى دارد از عمهء ابوينى يا ابى ، و يك پسر و دخترى دارد از عم امّى ، و يك پسر و دخترى دارد از عمهء امّى ، و هكذا يك پسر و دخترى دارد از خال ابوينى يا ابى ، و يك پسر و دخترى دارد از خالهء ابوينى يا ابى ، و يك پسر و يك دخترى دارد از خال امّى ، و يك پسر و دخترى دارد از خالهء امّى ، و تركهء ميت هفتاد و دو تومان مىباشد ، پس هجده تومان كه ربع تركه است حق زوجه است و بر فرض تعدد زوجات بالسويه قسمت مىكنند ، و بيست و چهار تومان كه ثلث تركه است حق هشت نفر اولاد خئوله است ؛ باز ثلث آن كه هشت تومان باشد حق چهار نفر اولاد خال و خالهء امّى است كه بالسويه قسمت مىكنند به هر كدام دو تومان مىرسد ، و شانزده تومان كه دو ثلث از ثلث تركه است حق چهار نفر اولاد خئولهء ابوينى يا ابى است كه ايضاً بالسويه قسمت مىكنند به هر كدام چهار تومان مىرسد ، الباقى : سى تومان ، باز ثلث آن حق چهار نفر اولاد عمومهء امّى است كه بالسويه قسمت مىنمايند به هر كدام بيست و پنج قران مىرسد ؛ اگرچه احتياط به صلح « 1 » مطلوب است ، الباقى : بيست تومان ، ثلث آن حق دو نفر اولاد عمهء ابوينى است ، للذَّكر ضِعفُ الانثى و دو ثلث آن حق دو نفر اولاد عموى ابوينى است ، ايضاً للذَّكر ضِعفُ الانثى . قاعدهء دوم : گفته شد كه اولاد عمومه و خئوله ، ارث مَن يَتقرَّبون بِه را مىبرند ، و لابد است از براى توضيح اين امر از ذكر دو مسأله : مسأله 1 - از براى ارث اولاد خئولهء امّى ، مثل خود خئوله امّى ، چند قسم تصوير مىشود : اول : آن كه تمام تركه حق او مىباشد و آن در صورت انحصار وارث است به اولاد خئولهء امّى ، پس اگر همهء آن اولاد بر فرض تعدد از يك خال يا از يك خاله باشند ، همهء تركه حق آنها مىباشد و بايد مطلقاً بين خود بالسويه قسمت نمايند ، و اگر از خئولهء متعدده باشند ، بايد اولًا تركه را بين خود خئوله بالسويه قسمت نمود و بعد قسمت هر

--> ( 1 ) - گذشت كه ترك نشود و هكذا در نظاير آن .